Mijn winter

Tegenwoordig is het een hype: “Doen waar jij goed in bent…

Uit durven stappen in een nieuw avontuur…” Wij zijn hier zelf ook mee bezig. Wij zijn druk bezig met het zoeken van een locatie voor onze ultieme toekomstdroom. We merken dat we mensen hiermee inspireren. Dat is goed overigens, want een ieder zou goed na moeten denken over zijn droom. Naar mijn mening zijn mensen teveel bezig met geld verdienen en te weinig met ‘waar ze voor gemaakt zijn’.  Ieder heeft zijn talenten en zijn gaven die hij kan benutten om zijn geld te verdienen. Soms zijn we te bang onze zekerheid kwijt te raken en blijven we maar diep ongelukkig op onze vaste plek in de maatschappij. Ik ben dus zeker een voorstander van dromen naleven en streven.

Toen ik net van school kwam was ik niet klaar voor deze droom. Ik had wel mijn studie, goede cijfers en een goed gezin achter me. Er was wel een belangrijk ding wat ontbrak: Durf!! Bij het minste geringste raakte ik in paniek en was ik bang de goedkeuring van andere mensen kwijt te raken. Ik kan je uit ervaring vertellen dat dit geen goede drijfveer is. Na een jaar werken was ik emotioneel en lichamelijk compleet uitgeput om maar aan alle eisen van anderen te voldoen. Ik kwam met een burn out thuis, nergens meer toe in staat.

Na heel wat dagen (zeg maanden) op bed te hebben gelegen kwam ik op het punt waar ik moest komen: Mijn nieuwe seizoen. Ik was zo ontzettend klaar met het op bed liggen. Ik was klaar met het doelloos zijn. Ik ben super getalenteerd en ik lig alleen hier op bed niks te doen!

Dit was het punt waar ik moest komen. Gemotiveerd om dingen anders aan te gaan pakken. Gemotiveerd om eens goed te kijken naar mijzelf. En beter geformuleerd: het probleem wat ‘Mijzelf’ heette.

Ik kon alleen liggen. Meer als dat was er niet. Compleet verlamd door angst. Maar er was iets wat ik kon en dat was lezen. Ik kon studeren! Als er iets was wat ik moest gaan studeren, dan was het mijn toekomstplan wel. Ik kon wel mooie dromen hebben van een eigen boerderij, maar als ik niet eens het grassprietje in mijn kleine tuin aankon, valt er weinig te doen op een boerderij. Zo pakte ik mijn eerste studieboek over mijzelf: De tijd van je Leven van Joel Osteen. Er waren 2 dingen die mij enorm raakte. Als eerste hoef ik niet te accepteren dat er een negatieve rivier dwars door mijn leven stroomt. Al heb ik een theelepel, met deze theelepel kan ik zelf beginnen te graven. Stel mijn negatieve rivier stroomt oostwaarts, dan kan ik een bocht maken en naar het westen graven. Op dag één zal dit kleine stroompje nauwelijks invloed hebben. Maar er komt een dag dat mijn zelf gegraven rivier breder is dan mijn rivier naar het Oosten!

Het tweede punt wat mij diep trof was: Je kan wellicht lichamelijk niks, in je geest kan je gaan staan! Niemand dwingt mij chagrijnig of down te zijn. Mijn omstandigheden zijn wellicht niet leuk, ik kan zelf kiezen te gaan staan in mijn geest en een dansje te doen. Daar ben ik die dag mee begonnen! Hieruit volgde dan ook al snel dat mijn lichaam rechtop kon zitten. Nog een week later kon ik uit bed. Je raadt het al: nog een week later kon ik naast mijn bed dit dansje doen!

Nu staan we hier. Nog vele hindernissen verder. Maar ik had hier niet kunnen staan zonder mijn levenslessen te willen volgen. Net zoals de zomer de lente nodig heeft om te kunnen ontstaan, hebben wij onze levenslessen nodig om te kunnen groeien. Raak dus niet ontmoedigd als je nog in je winter zit. Deze seizoenen heb je nodig. Anderen leven wellicht in de zomer en jij zit in de sneeuw, maar er komt een moment dat jouw lente aanbreekt. Omarm je seizoenen met kracht en liefde. Dat is de enige manier om te genieten in je leven!

Click Here to Leave a Comment Below

Leave a Reply: